İnsan giderek sahip olduğu değerlerle değil, oturduğu koltukla anlatılıyor. Oysa ünvanlar yalnızca kurumdaki sorumluluğu gösterir; insanın ruhunu ve karakterini değil.
Rol ile karakter arasındaki mesafe
Hiyerarşi iş bölümü için gereklidir. Sorun, bu düzenin bir güç gösterisine dönüşmesiyle başlar. Gerçek liderlik rahat bir koltukta değil, zor zamanda sorumluluğu paylaşırken görünür.
Kartlar eskir, görevler değişir, imzalar silinir. Birlikte çalıştığımız insanlara nasıl hissettirdiğimiz ise hafızada kalır. Kariyer yolculuğunda “bir şey olmak” ile “birisi olmak” arasındaki fark tam da burada belirginleşir.
Karakter, kimse bakmıyorken ne yaptığımızdır; statü ise herkes bakarken taktığımız maske olabilir.
Bu metin, doğrulanmış kaynak yazının yeni edebiyat arşivi için hazırlanmış özet aktarımıdır.
Kaynak notu Bu içerik, Hüseyin Ayhan’ın mevcut yazısından yeni arşiv için özetlenmiştir. Kaynak metni aç ↗